X بستن تبلیغات
کد خبر: 13118 تاریخ انتشار: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵
فید خوان: RSS
دسته: پزشکی و سلامتی
تعداد نظرات: بدون دیدگاه

آیا ایدز از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شود؟

آیا ایدز از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شود؟

رابطه جنسی رایج ترین راه سرایت در جهان است و امکان سرایت از مرد به زن و زن به مرد در رابطه جنسی وجود دارد که البته به عواملی از جمله مرحله ای از بیماری که فرد مبتلا در آن به سر می برد هم بستگی دارد. یعنی با ١٠ برابر شدن بار ویروس در خون افراد احتمال سرایت حدودا دو و نیم برابر می شود.

آیا ایدز از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل می شود؟

بلی، البته خطرش به مراتب کمتر از آمیزش واژینال و یا مقعدی است. رابطه جنسی دهانی را در دو حالت باید توضیح دهیم:

حالت اول: فاعل مرد باشد یعنی مردی آلت جنسی خود را وارد دهان طرف مقابل بکند:

HIV در بسیاری از مایعات بدن وجود دارد از جمله مایع مترشحه از غدد کوپر که مایعی بیرنگ و لزج است و هنگام لذت جنسی در لوله پیشابراه مرد ترشح می شود. (در کتب احکام به آن مذی می گویند) بدین لحاظ آمیزش دهانی بدون انزال هم می تواند برای فرد مفعول خطرناک باشد. در هر حال کارهای زیر را می توان برای کاهش احتمال سرایت اچ آی وی در این نوع از آمیزش دهانی انجام داد:

١- استفاده از کاندوم

٢- پرهیز از انزال داخل دهان

٣- پرهیز از خشونت، فشار زیاد و اجبار در آمیزش جنسی

٤- پرهیز از گاز زدن آلت مرد

٥- پرهیز از آمیزش دهانی در کسانی که ارتوز و پروتز دهانی دارند

٦- پرهیز از آمیزش دهانی در مواقع عفونت لثه یا زخم های دهانی یا روی آلت مرد

حالت دوم: کسی با دهان یا زبان خود ناحیه تناسلی یک زن را تحریک کند:

اچ آی وی در مایعات ترشح شده از واژن در زن که نقش نرم کنندگی دارند وجود دارد بنابراین اگر کسی ناحیه تناسلی یک زن مبتلا را لیس بزند یا بمکد در معرض ویروس قرار می گیرد هرچند احتمالش کمتر از حالت قبل است مگر آن که در زمان خونروی ماهانه این کار را بکند. همچنین زنی که این عمل رویش انجام می شود احتمال آن  که ویروس از دهان طرف مقابل به او سرایت کند بسیار کم است (مگر خونریزی یا زخمهای واضح در دهان فرد عامل باشد)

انتقال HIV در طی رابطه جنسی دهانی برای هر دو فرد فاعل و مفعول با احتمال کم وجود دارد.

احتمال انتقال از فرد مفعول HIV مثبت به فاعل سالم در صورتی امکانپذیر است که فاعل در تماس با ترشحات جنسی (مایع منی یا ترشحات واژن) یا خون (خون عادت ماهانه یا زخمی در ناحیه تناسلی یا مقعدی) مفعول به بریدگی – زخم یا جراحت یا منطقه ملتهبی در دهان یا گلوی فرد فاعل برسد.

پوشش دهان و گلو در برابر عفونتهای ویروسی همانند ایدز بسیار مقاوم است و اگر فرد سالم باشد امکان انتقال محتمل نیست. بعلاوه امکان انتقال از مفعول HIV مثبت به فاعل سالم، در طی رابطه جنسی دهانی، خیلی کم است دلیل آن هم این است که میزان HIV موجود در بزاق دهان بسیار بسیار کم است و به اندازه ای نیست که منجر به آلودگی فرد مقابل گردد. تنها خطر در این حالت ممکن است بخاطر وجود زخم خونریزی دهنده یا لثه خونریزی دهنده در فرد مبتلا به ایدز باشد که خون را به مخاط دستگاه تناسلی یا مقعدی و یا زخم و جراحتی که ممکن است فرد سالم مقابل داشته باشد، منتقل کند.

ریسک انتقال ایدز از فرد آلوده از طریق رابطه جنسی دهانی بسیار کمتر از ریسک آن در طی Anal یا Vaginal است. تعیین دقیق میزان ریسک انتقال ایدز در نتیجه رابطه جنسی دهانی بسیار مشکل است چراکه اکثر افرادی که رابطه جنسی دارند تنها منحصر به رابطه جنسی دهانی نمی شود و فرمهای دیگر رابطه جنسی (آنال یا واژینال) را هم شامل می شود بنابراین تعیین اینکه انتقال HIV از طریق رابطه جنسی دهانی بوده یا فرمهای دیگر رابطه جنسی، بسیار مشکل است.

نهایتا اینکه عوامل متعددی ریسک انتقال ایدز از طریق رابطه جنسی دهانی را افزایش می دهند منجمله زخمها و جراحات دهانی- خونریزی لثه – زخمهای تناسلی – سوراخ کردن دهان (oral piercing) و حضور همزمان دیگر بیماریهای جنسی.

مطالب مشابه

ارسال نظر


*

code

X بستن تبلیغات